{"id":499,"date":"2019-08-08T20:00:51","date_gmt":"2019-08-08T18:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/?p=499"},"modified":"2019-10-09T15:29:36","modified_gmt":"2019-10-09T13:29:36","slug":"nr-91-de-luchtoorlog-xxvii-slot-op-erps-grondgebied-neergekomen-bemanningsleden-van-vliegtuigen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/nr-91-de-luchtoorlog-xxvii-slot-op-erps-grondgebied-neergekomen-bemanningsleden-van-vliegtuigen\/","title":{"rendered":"91. LUCHTOORLOG XXVII (slot). Op Erps grondgebied neergekomen bemanningsleden van vliegtuigen"},"content":{"rendered":"\n<p><button id=\"listenButton1\" class=\"responsivevoice-button\" type=\"button\" value=\"Play\" title=\"ResponsiveVoice Tap to Start\/Stop Speech\"><span>&#128266; Lees voor<\/span><\/button>\n        <script>\n            listenButton1.onclick = function(){\n                if(responsiveVoice.isPlaying()){\n                    responsiveVoice.cancel();\n                }else{\n                    responsiveVoice.speak(\"In de nummers 67 t\/m 69 werden de lotgevallen beschreven van een viertal bemanningsleden van een neergeschoten R.A.F.-bommenwerper, welke kans hadden gezien hun neerstortende vliegtuig tijdig te verlaten en per parachute landden; drie ervan op het grondgebied van de gemeente Erp. Zij bleven niet de enigen en kregen navolging op: *) zaterdag 23-09-1944 toen de Amerikaanse luchtmacht (USAAF) bevoorradingsvluchten voor de 82e US-luchtlandingsdivisie te Overasselt en Groesbeek uitvoerde \u2013 verwezen wordt naar de beschrijvingen nrs. 82 t\/m 84. Tijdens die operatie raakten meerdere trekkers \u2013 C-47 Skytrains \u2013 en\/of door hen getrokken WACO-zweeftoestellen door Duits afweervuur in problemen. Twee van de Skytrains maakten geslaagde noodlandingen te Uden, een idem tussen Veghel en Uden en een stortte brandend neer tegenover het Goor tussen Leijgraaf en de Knokerdweg onder Uden. Alle bemanningsleden overleefden en konden op \u00e9\u00e9n na veilig bij de eigen grondtroepen in Uden of Veghel aankloppen. De vier uit het neergeschoten toestel \u2013 de C-47 nr. 42-23935 van 316 TCG \/ 45 TCS, redden zich per parachute. Drie van hen landden op Udens gebied (Wilsfoort \u2013 Ruitersweg) dat gecontroleerd werd door geallieerde troepen. Dat lukte Sgt. L. Miller, radiotelegrafist, echter niet; hij landde op de Kraanmeer onder Erp, bijna te midden tussen de Duitsers, die vanaf Volkel \u2013 Knipperdul - Duifhuis \u2013 Mariaheide het gebied toen nog enigszins beheersten. Hij werd krijgsgevangen gemaakt en waarschijnlijk afgevoerd naar Gemert om de rest van de oorlog uit te zitten in een Duits krijgsgevangenkamp. *) dinsdag 21 november 1944, Amerikaanse piloot van een B-17-bommenwerper Vliegend Fort In juli 2011 werd een Nederlandse onderzoeker naar de luchtoorlog boven Nederland benaderd door een, inmiddels op hoge leeftijd zijnde, Amerikaanse ex-piloot van een zware bommenwerper. Terugkerende van een bombardementsaanval op Osnabr\u00fcck geraakte zijn B-17 Vliegend Fort door opgelopen luchtafweerschade in zo\u2019n grote problemen, dat hij als captain aan zijn negen medebemanningsleden opdracht gaf het toestel per parachute te verlaten; het zou boven ons deel van Brabant zijn geweest. Na de automatische piloot te hebben ingeschakeld sprong hij ook zelf uit het vliegtuig en kwam veilig aan de grond. Het toestel zou uiteindelijk zijn neergekomen te Udenhout. Direct na zijn parachutelanding in een omgeploegd veld, omgeven door heggen, verschenen er door een heg een jongen en een meisje. Hij weet ze zich nog te herinneren als een soort \u201cHansje en Grietje\u201d, zes tot acht jaar oud en het meisje had vlechtjes. Kort daarop vervoegden ook de ouders van de kinderen zich bij hem. Zij spraken geen Engels en hij kon geen gesprek met hen voeren. Hij liet hen zijn vlieglandkaart zien en de vader wees hem daarop de plaats aan, waar hij geland was. En dat was ERP. De oude piloot kon dat beeld na zoveel jaren nog steeds helder terug halen. En nu was hij op zijn oude dag nog op zoek gegaan naar die kinderen; of zij het voorval nog herinnerden en hoe het verder met hen was gegaan. Het betrof 1e Luitenant Jack HITT, piloot van de B-17 Flying Fortress, de \u201cSweet 17 Gee\u201d, van 337BombSquadron\/ 96BombGroup van de USAAF. Helaas hebben opsporingspogingen in Erp geen resultaat opgeleverd. Op een oproep in de Erpse Krant van 18 aug. 2011 werd niet gereageerd. De vlieger had de herinnering van het voorval, de landing en de ontmoeting met de kinderen en hun ouders meegenomen naar zijn land en steeds bewaard. Dat die oude vlieger nog immer zo stellig was en bleef in de plaatsaanduiding Erp gaf geen twijfel omtrent de juistheid ervan. Na zijn landing werd hij al snel opgepikt door geallieerde militairen en overgebracht naar een vliegveld in de omgeving (mogelijk Volkel of Eindhoven en wellicht door toentertijd in Erp gelegerde R.A.F.-militairen). Hij kon niet meer vanuit Nederland op de hoogte worden gesteld van de bevindingen aldaar. Op vrijdag 12 aug. 2011 overleed hij te Tulsa (USA) op 93-jarige leeftijd. Tijdens het onderzoek naar de lotgevallen van Jack Hitt kwam ook aan het licht, dat twee leden van zijn crew de parachutesprong niet hadden overleefd; zij moeten in Erp of directe omgeving ervan zijn neergekomen en daarbij gedood. Uit archiefstukken (in de vorm van o.a. Report of Burial) van een Amerikaanse graveneenheid blijkt, dat de twee zijn geborgen door Britse militairen van de te Erp gelegerde 83 G.C.C.. Ze werden overgebracht naar de ziekenboeg van deze eenheid in de vroegere Mariaschool aan de Kerkstraat en van daaruit overgebracht naar de Amerikaanse militaire begraafplaats Margraten. Zij werden er op 23 nov. 1944 begraven. Het waren: S\/Sgt. Joseph E. BRADSHAW, Margraten graf G-7-155. Op 23 juni 1948 opgegraven en overgebracht naar Begraafplaats Laurel Hill-Mission te Hidalgo County, Texas S\/Sgt. Lowell E. WAMICK, Margraten graf G-7-156. Op 23 juni 1948 opgegraven en overgebracht naar Arlington National Cemetery, Fort Myer, Virginia; aldaar op 23 sept. 1948 herbegraven. Jack HITT op een naoorlogstijdstip Het graf van Joseph E. Bradshaw v\u00f3\u00f3r een B-17 \u2013 bommenwerper te Hidalgo County, USA *) maandag 1 januari 1945, ditmaal van een Duitse piloot van een jachtvliegtuig. Aan het slot van nummer 90 is uitvoerig verhaald over de op die dag door een groot aantal Luftwaffe-eenheden uitgevoerde aanvallen op geallieerde vliegvelden; de operatie Bodenplatte. Tot de groep waarvan de daar beschreven Lt. Grabmair deel uitmaakte \u2013 JG 6 met als doel Volkel - behoorde ook de Uffz. R. Schlossborn van de IIIe Gruppe, 9e Staffel, opgestegen van het vliegveld Bissel bij Oldenburg; hij vloog de Messerschmitt Bf 109 G-10, Werkenr. 490704, Weisse 14. Er bestaat geen zekerheid of hij Volkel, dan wel Eindhoven (wegens de misnavigatie) trachtte aan te vallen. Waarschijnlijk Volkel, want hij kwam op lage hoogte aanvliegen vanuit de richting Erp-Boekel \u2013 achterna gezeten door een geallieerde jager, een Tempest V, gevlogen door P\/O. M.J.A. Rose, 3e squadron R.A.F gelegerd op Volkel - en mogelijk werd hij boven dat gebied al onderschept. Komende uit de richting Boekel-Erp en boven de polder Leek tussen Boerdonk en Gemert vliegende besefte Schlossborn zeer waarschijnlijk al, dat hij geen ontsnappingskansen had, want hij trok plotseling zijn toestel op tot ca. 500 meter, gooide het nagenoeg op zijn rug, liet zich zo ongeveer uit de cockpit vallen en landde per parachute in een weiland in Leek, grondgebied van de gemeente Erp. Zijn toestel sloeg te pletter in een weiland van de Boerdonkse landbouwer A. v.d. Bosch, halverwege tussen het Gemertse Donkse Broek en het Donkse Bemmer. Binnen enkele dagen was het wrak finaal gesloopt; vele mensen meenden er wel iets van te kunnen gebruiken. Schlossborn verborg zich eerst in het struikgewas \/ in een bosje. Maar een klein groepje Britse militairen, gelegerd op de boerderij van Ties van Asseldonk aan de Coxdijk D.100, ging meteen naar hem op zoek; te voet spoedden zij zich naar de omgeving van de crashplaats. Hem te vinden bleek geen probleem; hij bevond zich nog op de landingsplek. De Duitser \u2013 jonge vent, groot en slank - gedroeg zich enigszins arrogant. Hij wilde, zich nog bij de struiken bevindende, geen afstand doen van zijn revolver en deze op de grond gooien, zoals door de Britten bevolen. Enkele schoten boven hem het struikgewas in, deed hem inzien, dat hij weinig mogelijkheden had om zich te verzetten. Gedwee liep hij daarna met de Britten via veldpaden tussen de akkers en weilanden mee naar de boerderij van Van Asseldonk. Zoon Harrie (1932) herinnert zich nog het tafereel; bij aankomst op de boerderij wilde de Duitse vlieger nog snoepjes geven aan de kinderen, doch dat werd verhinderd. Na korte tijd werd hij al afgevoerd naar een centrale opvangpost voor krijgsgevangenen. Hiermede is een einde gekomen aan de beschrijvingen van de Luchtoorlog.\", \"Dutch Male\", {\"rate\":\"1\",\"pitch\":\"0.8\",\"volume\":\"0.8\"});\n                }\n            };\n        <\/script>\n     In de nummers 67 t\/m 69 werden de lotgevallen beschreven van een viertal bemanningsleden van een neergeschoten R.A.F.-bommenwerper, welke kans hadden gezien hun neerstortende vliegtuig tijdig te verlaten en per parachute landden; drie ervan op het grondgebied van de gemeente Erp. Zij bleven niet de enigen en kregen navolging op:<\/p>\n\n\n\n<p>*) <strong>zaterdag 23-09-1944<\/strong> toen de Amerikaanse luchtmacht (USAAF) bevoorradingsvluchten\nvoor de 82<sup>e<\/sup> US-luchtlandingsdivisie te Overasselt en Groesbeek\nuitvoerde \u2013 verwezen wordt naar de beschrijvingen nrs. 82 t\/m 84. Tijdens die\noperatie raakten meerdere trekkers \u2013 C-47 Skytrains \u2013 en\/of door hen getrokken\nWACO-zweeftoestellen door Duits afweervuur in problemen. Twee van de Skytrains\nmaakten geslaagde noodlandingen te Uden, een idem tussen Veghel en Uden en een\nstortte brandend neer tegenover het Goor tussen Leijgraaf en de Knokerdweg\nonder Uden.&nbsp; Alle bemanningsleden\noverleefden en konden op \u00e9\u00e9n na veilig bij de eigen grondtroepen in Uden of\nVeghel aankloppen. <\/p>\n\n\n\n<p>De vier uit het neergeschoten\ntoestel \u2013 de C-47 nr. 42-23935 van 316 TCG \/ 45 TCS, redden zich per parachute.\nDrie van hen landden op Udens gebied (Wilsfoort \u2013 Ruitersweg) dat gecontroleerd\nwerd door geallieerde troepen. Dat lukte <strong>Sgt.\nL. Miller, radiotelegrafist, <\/strong>echter niet;&nbsp;&nbsp;\nhij landde op de Kraanmeer onder Erp, bijna te midden tussen de\nDuitsers, die vanaf Volkel \u2013 Knipperdul &#8211; Duifhuis \u2013 Mariaheide het gebied toen\nnog enigszins beheersten. Hij werd krijgsgevangen gemaakt en waarschijnlijk\nafgevoerd naar Gemert om de rest van de oorlog uit te zitten in een Duits\nkrijgsgevangenkamp. <\/p>\n\n\n\n<p>*) <strong>dinsdag 21 november 1944, <\/strong>Amerikaanse piloot van een\nB-17-bommenwerper Vliegend Fort<\/p>\n\n\n\n<p>In juli 2011 werd een\nNederlandse onderzoeker naar de luchtoorlog boven Nederland benaderd door een,\ninmiddels op hoge leeftijd zijnde, Amerikaanse ex-piloot van een zware\nbommenwerper. Terugkerende van een bombardementsaanval op Osnabr\u00fcck geraakte\nzijn B-17 Vliegend Fort door opgelopen luchtafweerschade in zo\u2019n grote\nproblemen, dat hij als captain aan zijn negen medebemanningsleden opdracht gaf\nhet toestel per parachute te verlaten; het zou boven ons deel van Brabant zijn\ngeweest.&nbsp; Na de automatische piloot te\nhebben ingeschakeld sprong hij ook zelf uit het vliegtuig en kwam veilig aan de\ngrond. Het toestel zou uiteindelijk zijn neergekomen te Udenhout.<\/p>\n\n\n\n<p>Direct na zijn\nparachutelanding in een omgeploegd veld, omgeven door heggen,&nbsp; verschenen er door een heg een jongen en een\nmeisje.&nbsp; Hij weet ze zich nog te\nherinneren als een soort \u201cHansje en Grietje\u201d, zes tot acht jaar oud en het\nmeisje had vlechtjes. Kort daarop vervoegden ook de ouders van de kinderen zich\nbij hem.&nbsp; Zij spraken geen Engels en hij\nkon geen gesprek met hen voeren.&nbsp; Hij\nliet hen zijn vlieglandkaart zien en de vader wees hem daarop de plaats aan,\nwaar hij geland was. En dat was ERP.&nbsp; De\noude piloot kon dat beeld na zoveel jaren nog steeds helder terug halen. En nu\nwas hij op zijn oude dag nog op zoek gegaan naar die kinderen; of zij het\nvoorval nog herinnerden en hoe het verder met hen was gegaan.&nbsp; <\/p>\n\n\n\n<p>Het betrof&nbsp; <strong>1<sup>e<\/sup>\nLuitenant Jack HITT<\/strong>, piloot van de B-17&nbsp;\nFlying Fortress, de \u201cSweet 17 Gee\u201d, van&nbsp;\n337BombSquadron\/ 96BombGroup van de USAAF.<\/p>\n\n\n\n<p>Helaas hebben\nopsporingspogingen in Erp geen resultaat opgeleverd.&nbsp; Op een oproep in de Erpse Krant van <\/p>\n\n\n\n<p>18 aug. 2011 werd niet\ngereageerd. De vlieger had de herinnering van het voorval, de landing en de\nontmoeting met de kinderen en hun ouders meegenomen naar zijn land en steeds\nbewaard.&nbsp; Dat die oude vlieger nog immer\nzo stellig was en bleef in de plaatsaanduiding Erp gaf geen twijfel omtrent de\njuistheid ervan.<\/p>\n\n\n\n<p>Na zijn landing werd hij al\nsnel opgepikt door geallieerde militairen en overgebracht naar een vliegveld in\nde omgeving (mogelijk Volkel of Eindhoven en wellicht door toentertijd in Erp\ngelegerde R.A.F.-militairen).<\/p>\n\n\n\n<p>Hij kon niet meer vanuit\nNederland op de hoogte worden gesteld van de bevindingen aldaar. Op vrijdag 12\naug. 2011 overleed hij te Tulsa (USA) op 93-jarige leeftijd. <\/p>\n\n\n\n<p>Tijdens het onderzoek naar de\nlotgevallen van Jack Hitt kwam ook aan het licht, dat twee leden van zijn crew\nde parachutesprong niet hadden overleefd; zij moeten in Erp of directe omgeving\nervan zijn neergekomen en daarbij gedood. Uit archiefstukken (in de vorm van\no.a. Report of Burial) van een Amerikaanse graveneenheid blijkt, dat de twee\nzijn geborgen door Britse militairen van de te Erp gelegerde 83 G.C.C.. Ze\nwerden overgebracht naar de ziekenboeg van deze eenheid in de vroegere\nMariaschool aan de Kerkstraat en van daaruit&nbsp;\novergebracht naar de Amerikaanse militaire begraafplaats Margraten.&nbsp; Zij werden er op 23 nov. 1944 begraven.<\/p>\n\n\n\n<p>Het waren:<\/p>\n\n\n\n<p>S\/Sgt. Joseph E.\nBRADSHAW,&nbsp; Margraten graf G-7-155.&nbsp; Op 23 juni 1948 opgegraven en overgebracht\nnaar Begraafplaats Laurel Hill-Mission te Hidalgo County, Texas<\/p>\n\n\n\n<p>S\/Sgt. Lowell E. WAMICK,\nMargraten graf G-7-156.&nbsp; Op 23 juni 1948\nopgegraven en overgebracht naar<\/p>\n\n\n\n<p>Arlington National Cemetery, Fort Myer, Virginia; aldaar op 23 sept. 1948\nherbegraven.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" src=\"\" alt=\"\"\/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" src=\"\" alt=\" Joseph E Bradshaw\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Jack HITT op&nbsp; een naoorlogstijdstip&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Het\ngraf van Joseph E. Bradshaw<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; v\u00f3\u00f3r een B-17 \u2013 bommenwerper&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; te Hidalgo\nCounty, USA<\/p>\n\n\n\n<p><strong>*) maandag 1 januari 1945<\/strong>, ditmaal van een Duitse piloot van een\njachtvliegtuig.<\/p>\n\n\n\n<p>Aan het slot van nummer 90 is\nuitvoerig verhaald over de op die dag door een groot aantal Luftwaffe-eenheden\nuitgevoerde aanvallen op geallieerde vliegvelden; de operatie <em>Bodenplatte.&nbsp;\n<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Tot de groep waarvan de daar\nbeschreven Lt. Grabmair deel uitmaakte \u2013 JG 6 met als doel Volkel &#8211; behoorde\nook de <strong>Uffz. R. Schlossborn <\/strong>van de\nIIIe Gruppe, 9<sup>e<\/sup> Staffel, opgestegen van het vliegveld Bissel bij\nOldenburg; hij vloog de Messerschmitt&nbsp; Bf\n109 G-10, Werkenr. 490704, Weisse 14.<\/p>\n\n\n\n<p>Er bestaat geen zekerheid of\nhij Volkel, dan wel Eindhoven (wegens de misnavigatie) trachtte aan te vallen.\nWaarschijnlijk Volkel, want hij kwam op lage hoogte aanvliegen vanuit de\nrichting Erp-Boekel \u2013 achterna gezeten door een geallieerde jager, een Tempest\nV, gevlogen door P\/O. M.J.A. Rose, 3<sup>e<\/sup> squadron R.A.F gelegerd op\nVolkel &#8211; en mogelijk werd hij boven dat gebied al onderschept. <\/p>\n\n\n\n<p>Komende uit de richting\nBoekel-Erp en boven de polder Leek tussen Boerdonk en Gemert vliegende besefte\nSchlossborn zeer waarschijnlijk al, dat hij geen ontsnappingskansen had, want\nhij trok plotseling zijn toestel op tot ca. 500 meter, gooide het nagenoeg op\nzijn rug, liet zich zo ongeveer uit de cockpit vallen en landde per parachute\nin een weiland in Leek, grondgebied van de gemeente Erp.&nbsp; Zijn toestel sloeg te pletter in een weiland\nvan de Boerdonkse landbouwer A. v.d. Bosch,&nbsp;\nhalverwege tussen het Gemertse <em>Donkse\nBroek<\/em> en het Donkse <em>Bemmer.<\/em>\nBinnen enkele dagen was het wrak finaal gesloopt; vele mensen meenden er wel\niets van te kunnen gebruiken.<\/p>\n\n\n\n<p>Schlossborn verborg zich\neerst in het struikgewas \/ in een bosje. Maar een klein groepje Britse\nmilitairen, gelegerd op de boerderij van Ties van Asseldonk aan de Coxdijk\nD.100, ging meteen naar hem op zoek; te voet spoedden zij zich naar de omgeving\nvan de crashplaats. Hem te vinden bleek geen probleem; hij bevond zich nog op\nde landingsplek. De Duitser \u2013 jonge vent, groot en slank &#8211; gedroeg zich\nenigszins arrogant. Hij wilde, zich nog bij de struiken bevindende,&nbsp; geen afstand doen van zijn revolver en deze\nop de grond gooien, zoals door de Britten bevolen.&nbsp; Enkele schoten boven hem het struikgewas in,\ndeed hem inzien, dat hij weinig mogelijkheden had om zich te verzetten. Gedwee\nliep hij daarna met de Britten via veldpaden tussen de akkers en weilanden mee\nnaar de boerderij van Van Asseldonk.&nbsp;\nZoon Harrie (1932) herinnert zich nog het tafereel; bij aankomst op de\nboerderij wilde de Duitse vlieger nog snoepjes geven aan de kinderen, doch dat\nwerd verhinderd.&nbsp; Na korte tijd werd hij\nal afgevoerd naar een centrale opvangpost voor krijgsgevangenen.<\/p>\n\n\n\n<table class=\"wp-block-table\"><tbody><tr><td>\n  Hiermede is een einde\n  gekomen aan de beschrijvingen van de Luchtoorlog.\n  <\/td><\/tr><\/tbody><\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In de nummers 67 t\/m 69 werden de lotgevallen beschreven van een viertal bemanningsleden van een neergeschoten R.A.F.-bommenwerper, welke kans &hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,95,24],"tags":[],"class_list":["post-499","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artikelen","category-c47het-goorb17-messerschmittboerdonk","category-luchtoorlog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/499"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=499"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/499\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=499"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=499"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=499"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}