{"id":445,"date":"2019-08-08T15:47:54","date_gmt":"2019-08-08T13:47:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/?p=445"},"modified":"2019-10-09T15:21:19","modified_gmt":"2019-10-09T13:21:19","slug":"69-luchtoorlog-v-de-lotgevallen-van-lancaster-r-5898-en-zijn-bemanning-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/69-luchtoorlog-v-de-lotgevallen-van-lancaster-r-5898-en-zijn-bemanning-3\/","title":{"rendered":"69. LUCHTOORLOG V. De lotgevallen van Lancaster R.5898 en zijn bemanning  3"},"content":{"rendered":"\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><button id=\"listenButton1\" class=\"responsivevoice-button\" type=\"button\" value=\"Play\" title=\"ResponsiveVoice Tap to Start\/Stop Speech\"><span>&#128266; Lees voor<\/span><\/button>\n        <script>\n            listenButton1.onclick = function(){\n                if(responsiveVoice.isPlaying()){\n                    responsiveVoice.cancel();\n                }else{\n                    responsiveVoice.speak(\"De bemanningsleden die overleefden 2 Flight Sergeant (Sergeant-majoor) Archibald COWE De geschiedenis van deze boordwerktuigkundige is uitvoerig beschreven in het boek \u201dPyama \u2013 house\u201d van Dr. Frans Govers, handelende over de pilotenhulp 1943 \u20131944 o.a. door de vier broers en zusters Otten te Erp. Cowe landde rond half twaalf in de nacht van 9 op 10 april 1943 per valscherm in het buurtschap \u201dDen Hoek\u201d te Erp, kort bij de Aa. Bij zijn landing verzwikte hij zijn enkel. Hij verborg zijn parachute in het struikgewas en begon te lopen, richting Erp de rivier de Aa volgend. Tegen de morgen toen het lichter begon te worden verborg hij zich. Later op de dag vond Antoon Delisse hem in een sloot achter zijn boerderij op de Achterdijk, gaf hem eten en drinken en een zak om zich mee te bedekken en beschermen. Antoon nam contact op met zijn buurman Hannes Donkers om te overleggen wat in deze situatie te doen. Als derde werd Piet Delisse ingeschakeld en deze op zijn beurt kwam met het probleem terecht bij de twee broers en twee zusters Otten, wonend tegenover de kerk te Erp. Na overleg en afweging van de risico\u2019s werd besloten om hem te helpen. Cowe werd uit zijn schuilplaats gehaald en ongeveer een dag na zijn landing had hij weer onderdak; rond halfeen in de nacht van 10 op 11 april was hij bij de Otten\u2019s. Diezelfde nacht werd ook nog de hulp ingeroepen van dokter Henrar, de huisarts in Erp, die even naar de geblesseerde enkel moest kijken. De vlieger verbleef vijf dagen bij de familie Otten; hier verwisselde hij ook zijn RAF-uniform met burgerkleren. Op 15 april werd hij per fiets door Antoinette en Harrie Otten naar Sevenum gebracht, een volgend station op de lange weg terug naar Engeland. Via vele posten in Belgi\u00eb en Frankrijk geraakte hij in de buurt van de Frans-Spaanse grens om uiteindelijk tezamen met een aantal lotgenoten alsnog tegen de lamp te lopen. Duitsers namen hem op 1 juni 1943 in de omgeving van Perpignan krijgsgevangen. Hij zat een korte tijd in de beruchte gevangenis te Fresnes (Fr.) en verdween daarna onder nummer 222810 in krijgsgevangenkamp 4B = M\u00fchlberg a.d. Elbe. Na de oorlog had de familie Otten nog contact met Cowe; de dankbare Brit bezocht zelfs in 1947 Erp en zijn eerste schuilplaats. Toch hebben waarschijnlijk ook andere Erpenaren Cowe in zijn schuilplaats opgemerkt. Sjef v.d. Crommenacker weet zich pertinent te herinneren, dat hij op die zaterdagmiddag 10 april toen hij van school naar huis ging (in die tijd werd er ook nog op zaterdag school gedaan) bij toeval op de Brit stootte. Lopende langs een sloot werd zijn aandacht getrokken door een \u201dPst\u201d \u2013 een zacht gesis. Sjef merkte een vreemdeling in niet gewone kleren op, maar had er ook geen verklaring voor en wist niet wat er mee aan te vangen. Tegen de avond ging hij met een broer terug, maar toen was de schuilplaats in de sloot verlaten. De parachute van Cowe werd in eerste instantie gevonden door schaapherder Hannes v.d. Elzen \u2013 bij oudere Erpenaren nog wel bekend \u2013maar deze wist niet wat het was en liet hem achter. Daarna vond landbouwer Theodorus v.d. Horst, Hoek D.117 hem in zijn weiland en meldde dat ten gemeentehuize. Veldwachter P.L. Jong haalde het valscherm op; terwijl hij met het pak zijde onder de arm door de Kerkstraat fietste en het huis van de familie Otten passeerde, zat Cowe met nog enkele mensen in de voorkamer en zag zijn eigen valscherm voorbijkomen.. Cowe werd de eerste die via Otten op de \u201dpilotenlijn\u201d werd gezet; een vijftig andere vliegers en een ontvluchte Franse krijgsgevangene zouden t\/m einde augustus 1944 nog volgen. Cowe, nog in uniform en met vliegerslaarzen aan. Links Harrie en Thea en rechts Antoinette Otten (Collectie Otten) Sergeant H. WAITE. De landingsplaats van deze staartschutter is niet bekend, maar het moet ergens in het Lijnt onder Keldonk of naaste omgeving zijn geweest. Boeren vonden hem op zaterdagmorgen 10 april, verstopt in een hooiberg van Hannes Kemps. Op de een of andere wijze is dat gemeld aan de gemeentelijke autoriteiten of de politie in Erp. Hij werd al snel gearresteerd en naar het politiebureau van Erp gebracht. Terwijl Waite op de komst van de gewaarschuwde Duitsers zat te wachten slaagde Adriaan Heykants, jong ambtenaar op het gemeentehuis en hoofd van de Luchtbeschermingsdienst, er nog in om achter de naam van de gevangene te komen. Hij gaf deze nadien door aan het Nederlandse Rode Kruis, opdat deze op zijn beurt het Britse Rode Kruis kon informeren. De parachute van Waite is, voor zover officieel bekend, nimmer gevonden. Van de arrestatie is in het archief van Erp geen proces-verbaal meer aanwezig; zonder twijfel is dit destijds opgemaakt. Via de gebruikelijke weg (Amsterdam-Frankfurt ) raakte ook deze vlieger in een Duits krijgsgevangenkamp via Luft III = Sagan, Luft VI = Heydekrug en tenslotte Stalag 357 = Fallingbostel; aldaar verbleef hij tot begin mei 1945 onder nummer 1047. Ook hij kreeg nog een hogere rang n.l. die van Flight-Sergeant (sergeant-majoor). Sergeant J.W. WARDLAW. Deze telegrafist\/boordschutter was lid van de R.C.A.F. (Royal Canadian Air Force) en kwam bij zijn landing terecht op gebied van de Gemeente Boekel. Op de morgen van zaterdag 10 april werd hij gearresteerd door de Boekelse gemeenteveldwachter P.C. v.d. Leijgraaf . Dat geschiedde tussen zeven uur en half acht op de toenmalige Boekelscheweg, echter op gebied van de gemeente Gemert. Hij was nog in RAF-uniform en de politieagent kon hem niet verstaan. Direct na zijn arrestatie is hij overgebracht naar het politiebureau te Boekel. Aldaar werd hij om ongeveer half tien overgedragen aan twee Duitse militairen, snel overgekomen uit Den Bosch. Waarschijnlijk hebben deze ook Waite te Erp opgehaald. De arrestatie door de Boekelse politieagent geschiedde nadat deze omstreeks kwart voor zes, terwijl hij surveilleerde op de weg Boekel-Gemert, door een fietser erop werd geattendeerd, dat deze zonet iemand was tegengekomen, die niet geantwoord had op zijn \u201dGoedemorgen\u201d-wens en verder de indruk maakte een vreemdeling te zijn. Inderdaad, het viel voor een buitenlander niet mee om aan ongewenste aandacht te ontkomen en ditmaal met vergaande gevolgen. Van de arrestatie is een uitgebreid rapport d.d. 10-4-1943 opgemaakt en nog in de archieven aanwezig. Ook Wardlaw had de gang naar een Duits krijgsgevangenkamp te maken; hij volgde hetzelfde traject als zijn collega Waite en ook hij kwam uiteindelijk terecht in Stalag 357 = Fallingbostel; hij verbleef daar onder nummer 1048 (gelet op het nummer van Waite wellicht het bewijs, dat zij samen verder zijn getransporteerd en opgenomen in het kamp). Ook Wardlaw promoveerde gedurende zijn gevangenschap en werd uiteindelijk Warrant-Officer (Adjudant-onderofficier) Door een Boekelse boer werden diezelfde morgen in de buurt van Koks nog gevonden een rubberboot en een stuk metaal, afkomstig van een vliegtuig. Deze materialen werden ook aan de Duitsers afgedragen. Niets bekend is er echter over de parachute van Wardlaw. Vanuit Britse bron is nog het volgende bekend: De parachute van de gesneuvelde Sgt. Dixon (zie nr. 67) had brandschade opgelopen en was daardoor onbruikbaar; hij sprong nu tezamen met de geredde Sgt. Waite, elkaar vasthoudend\/omklemmend. Tengevolge van de schok bij het openen van de parachute van Waite sloeg hij echter los en kwam zonder valscherm naar beneden, hetgeen hij uiteraard niet overleefde. In die tijd is onder Veghel het stoffelijk overschot van een Britse vlieger gevonden. Tezamen met de drie bij het vliegtuigwrak te Teeffelen te Uden begraven.\", \"Dutch Male\", {\"rate\":\"1\",\"pitch\":\"0.8\",\"volume\":\"0.8\"});\n                }\n            };\n        <\/script>\n     De bemanningsleden die overleefden 2<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Flight Sergeant (Sergeant-majoor)\nArchibald COWE<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>De\ngeschiedenis van deze boordwerktuigkundige is uitvoerig beschreven in het boek\n\u201dPyama \u2013 house\u201d van Dr. Frans Govers, handelende over de pilotenhulp 1943 \u20131944\no.a. door de vier broers en zusters Otten te Erp.<\/p>\n\n\n\n<p>Cowe\nlandde rond half twaalf in de nacht van 9 op 10 april 1943 per valscherm in het\nbuurtschap \u201dDen Hoek\u201d te Erp, kort bij de Aa. Bij zijn landing verzwikte hij\nzijn enkel. Hij verborg zijn parachute in het struikgewas en begon te lopen,\nrichting Erp de rivier de Aa volgend. Tegen de morgen toen het lichter begon te\nworden verborg hij zich. Later op de dag vond&nbsp;\nAntoon Delisse hem in een sloot achter zijn boerderij op de Achterdijk,\ngaf hem eten en drinken en een zak om zich mee te bedekken en beschermen.\nAntoon nam contact op met zijn buurman Hannes Donkers om te overleggen wat in\ndeze situatie te doen. Als derde werd Piet Delisse ingeschakeld en deze op zijn\nbeurt kwam met het probleem terecht bij de twee broers en twee zusters Otten,\nwonend tegenover de kerk te Erp.&nbsp; Na\noverleg en afweging van de risico\u2019s&nbsp; werd\nbesloten om hem te helpen. Cowe werd uit zijn schuilplaats gehaald en ongeveer\neen dag na zijn landing had hij weer onderdak; rond halfeen in de nacht van 10\nop 11 april was hij bij de Otten\u2019s. Diezelfde nacht werd ook nog de hulp\ningeroepen van dokter Henrar, de huisarts in Erp, die even naar de geblesseerde\nenkel moest kijken.&nbsp; De vlieger verbleef\nvijf dagen bij de familie Otten; hier verwisselde hij ook zijn RAF-uniform met\nburgerkleren. Op 15 april werd hij per fiets door Antoinette en Harrie Otten\nnaar Sevenum gebracht, een volgend station op de lange weg terug naar\nEngeland.&nbsp; Via vele posten in Belgi\u00eb en\nFrankrijk geraakte hij in de buurt van de Frans-Spaanse grens om uiteindelijk\ntezamen met een aantal lotgenoten alsnog tegen de lamp te lopen. Duitsers namen\nhem op 1 juni 1943 in de omgeving van Perpignan krijgsgevangen. Hij zat een\nkorte tijd in de beruchte gevangenis te Fresnes (Fr.) en verdween daarna onder\nnummer 222810 in krijgsgevangenkamp 4B = M\u00fchlberg a.d. Elbe.<\/p>\n\n\n\n<p>Na\nde oorlog had de familie Otten nog contact met Cowe; de dankbare Brit bezocht\nzelfs in 1947 Erp en zijn eerste schuilplaats.<\/p>\n\n\n\n<p>Toch\nhebben waarschijnlijk ook andere Erpenaren Cowe in zijn schuilplaats opgemerkt.\nSjef v.d. Crommenacker weet zich pertinent te herinneren, dat hij op die\nzaterdagmiddag 10 april toen hij van school naar huis ging (in die tijd werd er\nook nog op zaterdag school gedaan) bij toeval op de Brit stootte. Lopende langs\neen sloot werd zijn aandacht getrokken door een \u201dPst\u201d \u2013 een zacht gesis. Sjef\nmerkte een vreemdeling in niet gewone kleren op, maar had er ook geen\nverklaring voor en wist niet wat er mee aan te vangen. Tegen de avond ging hij\nmet een broer terug, maar toen was de schuilplaats in de sloot verlaten.<\/p>\n\n\n\n<p>De\nparachute van Cowe werd in eerste instantie gevonden door schaapherder Hannes\nv.d. Elzen \u2013 bij oudere Erpenaren nog wel bekend \u2013maar deze wist niet wat het\nwas en liet hem&nbsp; achter. Daarna vond\nlandbouwer Theodorus v.d. Horst, Hoek D.117&nbsp;\nhem in zijn weiland en meldde dat ten gemeentehuize. Veldwachter P.L.\nJong haalde het valscherm op;&nbsp; terwijl\nhij met het pak zijde onder de arm door de Kerkstraat fietste en het huis van\nde familie Otten passeerde, zat Cowe met nog enkele mensen in de voorkamer en\nzag zijn eigen valscherm voorbijkomen..<\/p>\n\n\n\n<p>Cowe\nwerd de eerste die via&nbsp; Otten op de\n\u201dpilotenlijn\u201d werd gezet; een vijftig andere vliegers en een&nbsp; ontvluchte Franse krijgsgevangene zouden t\/m\neinde augustus 1944 nog volgen.\n \n \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n  \n \n \n \n\n \nCowe,\nnog in uniform en met vliegerslaarzen &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;aan. Links\nHarrie en Thea en rechts Antoinette Otten (Collectie Otten)<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Sergeant H. WAITE<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>De\nlandingsplaats van deze staartschutter is niet bekend, maar het moet ergens in\nhet Lijnt onder Keldonk of naaste omgeving zijn geweest. Boeren vonden hem op\nzaterdagmorgen 10 april, verstopt in een hooiberg van Hannes Kemps. Op de een\nof andere wijze is dat gemeld aan de gemeentelijke autoriteiten of de politie\nin Erp. Hij werd al snel gearresteerd en naar het politiebureau van Erp\ngebracht. Terwijl Waite op de komst van de gewaarschuwde Duitsers zat te\nwachten slaagde Adriaan Heykants, jong ambtenaar op het gemeentehuis en hoofd\nvan de Luchtbeschermingsdienst, er nog in om achter de naam van de gevangene te&nbsp; komen. Hij gaf deze nadien door aan het\nNederlandse Rode Kruis, opdat deze op zijn beurt het Britse Rode Kruis kon\ninformeren.<\/p>\n\n\n\n<p>De\nparachute van Waite is, voor zover officieel bekend, nimmer gevonden. Van de\narrestatie is in het archief van Erp geen proces-verbaal meer aanwezig; zonder\ntwijfel is dit destijds opgemaakt.<\/p>\n\n\n\n<p>Via\nde gebruikelijke weg (Amsterdam-Frankfurt ) raakte ook deze vlieger in een\nDuits krijgsgevangenkamp via Luft III = Sagan, Luft VI = Heydekrug en tenslotte\nStalag 357 = Fallingbostel; aldaar verbleef hij tot begin mei 1945 onder nummer\n1047. Ook hij kreeg nog een hogere rang n.l. die van Flight-Sergeant (sergeant-majoor).<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Sergeant J.W.\nWARDLAW.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Deze\ntelegrafist\/boordschutter was lid van de R.C.A.F. (Royal Canadian Air Force) en\nkwam bij zijn landing terecht op gebied van de Gemeente Boekel. Op de morgen\nvan zaterdag 10 april werd hij gearresteerd door de Boekelse\ngemeenteveldwachter P.C. v.d. Leijgraaf . Dat geschiedde tussen zeven uur en\nhalf acht op de toenmalige Boekelscheweg, echter op gebied van de gemeente\nGemert. Hij was nog in RAF-uniform en de politieagent kon hem niet verstaan.\nDirect na zijn arrestatie is hij overgebracht naar het politiebureau te Boekel.\nAldaar werd hij om ongeveer half tien overgedragen aan twee Duitse militairen,\nsnel overgekomen uit Den Bosch. Waarschijnlijk hebben deze ook Waite te Erp\nopgehaald.<\/p>\n\n\n\n<p>De\narrestatie door de Boekelse politieagent geschiedde nadat deze omstreeks kwart\nvoor zes, terwijl hij surveilleerde op de weg Boekel-Gemert, door een fietser\nerop werd geattendeerd, dat deze zonet iemand was tegengekomen, die niet\ngeantwoord had op zijn \u201dGoedemorgen\u201d-wens en verder de indruk maakte een\nvreemdeling te zijn.<\/p>\n\n\n\n<p>Inderdaad,\nhet viel voor een buitenlander niet mee om aan ongewenste aandacht te ontkomen\nen ditmaal met vergaande gevolgen.<\/p>\n\n\n\n<p>Van\nde arrestatie is een uitgebreid rapport d.d. 10-4-1943 opgemaakt en nog in de\narchieven aanwezig.<\/p>\n\n\n\n<p>Ook\nWardlaw had de gang naar een Duits krijgsgevangenkamp te maken; hij volgde\nhetzelfde traject als zijn collega Waite en ook hij kwam uiteindelijk terecht\nin Stalag 357 = Fallingbostel; hij verbleef daar onder nummer 1048 (gelet op\nhet nummer van Waite wellicht het bewijs, dat zij samen verder zijn\ngetransporteerd en opgenomen in het kamp).<\/p>\n\n\n\n<p>Ook\nWardlaw promoveerde gedurende zijn gevangenschap en werd uiteindelijk\nWarrant-Officer (Adjudant-onderofficier) <\/p>\n\n\n\n<p>Door\neen Boekelse boer werden diezelfde morgen in de buurt van Koks nog gevonden een\nrubberboot en een stuk metaal, afkomstig van een vliegtuig. Deze materialen\nwerden ook aan de Duitsers afgedragen. Niets bekend is er echter over de\nparachute van Wardlaw.<\/p>\n\n\n\n<p>Vanuit\nBritse bron is nog het volgende bekend:<\/p>\n\n\n\n<p>De\nparachute van de gesneuvelde Sgt. Dixon (zie nr. 67) had brandschade opgelopen\nen was daardoor onbruikbaar; hij sprong nu tezamen met de geredde Sgt. Waite,\nelkaar vasthoudend\/omklemmend. Tengevolge van de schok bij het openen van de\nparachute van Waite sloeg hij echter los en kwam zonder valscherm naar beneden,\nhetgeen hij uiteraard niet overleefde. In die tijd is onder Veghel het stoffelijk\noverschot van een Britse vlieger gevonden. Tezamen met de drie bij het\nvliegtuigwrak te Teeffelen te Uden begraven.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; De bemanningsleden die overleefden 2 Flight Sergeant (Sergeant-majoor) Archibald COWE De geschiedenis van deze boordwerktuigkundige is uitvoerig beschreven in &hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,83,24],"tags":[],"class_list":["post-445","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artikelen","category-lotgevallen-lancaster-r-5898","category-luchtoorlog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/445"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=445"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/445\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erthepe.nl\/wo2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}